Cel wycieczki
Via ferrata Pisciadù: serce z kamienia
Via ferrata Pisciadù prowadzi do kamiennego serca dawnej kultury: masyw Sella leży dokładnie pośrodku pięciu ladyńskich dolin.
Jeszcze zanim Rzymianie i plemiona germańskie zapuściły się w Dolomity, mieszkali tu już przodkowie Ladynów. Dziś masyw Sella stanowi serce dolin Gröden, Gadertal/Alta Badia, Fassatal, Ampezzo i Buchenstein, w których wciąż widoczne są wpływy ladyńskie. Poza tym to nie tylko centrum kultury ladyńskiej we Włoszech: wraz ze słynnymi formacjami górskimi, takimi jak Trzy Szczyty i Latemar-Rosengarten, należy on do jednych z najsłynniejszych gór świata – Dolomitów, wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Masyw Sella może pochwalić się jeszcze inną atrakcją.
Po linach i kamieniach
Na różne szczyty Dolomitów prowadzi wiele pięknych szlaków wspinaczkowych. Jednak najczęściej odwiedzanym w Południowym Tyrolu jest via ferrata Pisciadù, która została „wbita” w skały masywu Sella. Wynika to również z jej dobrej dostępności. Przyjeżdżając samochodem od strony doliny Grödnertal, pierwszym etapem jest przełęcz Grödner Joch. Dwa kilometry dalej, w kierunku Corvary, znajduje się duży parking – punkt startowy dla via ferraty. Stąd już niedaleko do wysokiej na około 50 metrów ściany skalnej z żelaznymi stopniami. Po pokonaniu tej pierwszej przeszkody dociera się do krótkiego szlaku turystycznego, który w kilka minut doprowadzi do właściwego początku Pisciadù. Zawsze dobrze zabezpieczona trasa pnie się pionowo w górę – po lewej stronie widać wodospad Pisciadù, a ci, którzy mają odwagę się odwrócić, mogą zobaczyć daleko pod sobą Corvarę. Po około dwóch godzinach spędzonych na zawrotnej wysokości dociera się do najważniejszego punktu via ferraty, czyli wiszącego mostu do Exner Turm. To zapierające dech w piersiach przejście między dwoma skalnymi wieżami jest prawdopodobnie najczęściej fotografowanym mostem wiszącym w regionie i stanowi zakończenie via ferraty. Ci, którzy szczęśliwie zostawili go za sobą, po około 40 minutach marszu dotrą do schroniska Pisciadù nad jeziorem Pisciadù. Po pokonaniu 724 metrów wysokości, menu w schronisku jest niezwykle miłą lekturą.
Filmowe zakończenie
Po pożywnym posiłku trzeba odpowiedzieć sobie na najważniejsze pytanie: w górę czy w dół? Tutaj obie opcje są możliwe. Ci, którzy są u szczytu swojej kondycji fizycznej, mogą ze schroniska Pisciadù jeszcze tego samego dnia ruszyć na szczyt Pisciadù położony na wysokości prawie 3000 metrów. Jednak Ci, dla których powietrze na tak dużej wysokości staje się za rzadkie, mają dwie możliwości zejścia. Większość wspinaczy wybiera zejście przez Val Setùs, które zajmuje około półtorej godziny po piargach oraz żwirze i prowadzi prosto na parking.
Nieco dłuższe, ale za to piękniejsze jest zejście przez dolinę Mittagstal, która zimą jest popularnym miejscem dla miłośników skitouringu. Nawiasem mówiąc, biało-szary, skalisty krajobraz doliny był również scenerią filmu „Cliffhanger” z Sylvestrem Stallone.
Wspinaczka na via ferracie Pisciadù
Aby dzień spędzony na via ferracie Pisciadù był niezapomnianym przeżyciem, należy pamiętać o kilku rzeczach: Pisciadù nie należy wprawdzie do najtrudniejszych tras wysokogórskich, jednak należy mieć pewne doświadczenie we wspinaniu, nie mieć lęku wysokości i być pewnym siebie. Trasa nie jest odpowiednia dla początkujących, ponieważ ostatni odcinek Pisciadù jest szczególnie trudny. Z tego powodu niezbędne jest posiadanie odpowiedniego sprzętu: niezbędne są buty górskie, uprząż, kask, lina i odpowiednie karabinki. I na koniec jeszcze kilka słów o czasie, kiedy warto wyruszyć: najlepszy czas na wspinanie to okres od końca czerwca do października. Jednak popularność Pisciadù sprawia, że w niektórych miejscach po drodze na szczyt można napotkać prawdziwą kolejkę wspinaczy. Aby uniknąć „górskiego korka” należy zatem wyruszyć z samego rana lub trochę później. Jeśli masz możliwości, lepiej wspinać się na Pisciadù w dni powszednie i unikać zgiełku w weekendy.
Via ferrata Pisciadù
Więcej informacji
Die Dolomiten, für viele die schönsten Berge der Welt, sind für Kletterer und Alpinisten eine unverzichtbare Herausforderung. Vertikale Felswände und steile Türme garantieren Klettervergnügen pur. Zu den berühmtesten Klettersteigen der Dolomiten gehört ohne Zweifel der Pisciadú-Klettersteig (auch bekannt als Via Ferrata Tridentina) in der Sellagruppe.
Der Klettersteig, dessen Zugang sich kurz außerhalb von Colfosco befindet, bietet einige interessante senkrechte Passagen und eine Hängebrücke.
Folge der SS244 Gadertaler Straße Richtung Corvara.
Der Zugang erfolgt vom großen Parkplatz kurz außerhalb Colfosco (Richtung Grödnerjoch) über einen Latschenhang. Nach einem kurzen, mit Stahlseil gesicherten Aufstieg und nach wenigen Minuten wandern erreicht man den Einstieg.
Mittels fixer Seile überwindet man die Felsabsperrung im Wald. Man geht zwischen zwei großen Felsblöcken hindurch und folgt Pfad und Wegweiser zum Fuße des Sellamassivs. Man klettert die ausgerüstete Route am Exnerturm hinauf, dieser wird dann oben mittels kleiner Hängebrücke wiederverlassen. An fixem Seil und Pfad erreicht man die Pisciadú-Schutzhütte.
Abstieg über Weg Nr. 666 (Normalweg zur Pisciadú-Hütte) das Setus-Tal hinunter, direkt zum Parkplatz.