Cel wycieczki
Król Ortler: najwyższy punkt Południowego Tyrolu
Wysokość 3905 metrów sprawia, że Ortler jest najwyższą górą Południowego Tyrolu. Tylko doświadczeni alpiniści powinni wspinać się na tego olbrzyma w dolinie Oberer Vinschgau.
Na zachodzie Południowego Tyrolu, w dolinie Oberer Vinschgau, w pobliżu lombardzkiej prowincji Sondrio i granicy ze Szwajcarią, wznosi się Ortler. Ze względu na wysokość prawie 4000 metrów już od początku XIX wieku nazywany jest „królem” - i słusznie. Ortler jest najwyższą górą Południowego Tyrolu, a jego trasy zaliczane są do wymagających szlaków wysokogórskich, których w żadnym wypadku nie należy lekceważyć. Tylko doświadczeni alpiniści powinni decydować się na wspinaczkę. Dziś trudno sobie wyobrazić, że Ortler był teatrem działań wojennych podczas pierwszej wojny światowej. Ten strategicznie ważny punkt został zajęty w niesprzyjających warunkach. Do dziś lód raz po raz odkrywa elementy wyposażenia żołnierzy.
Sulden – u stóp Ortlera
Biały grzebień Ortlera widać już z jeziora Reschensee. Aby dotrzeć do Sulden, gdzie zaczynają się szlaki prowadzące na szczyt, należy w miejscowości Spondinig w dolinie Vinschgau skręcić w stronę przełęczy Stilfserjoch i w wiosce Gomagoi trzymać się drogi do końca doliny w Sulden. To nie tylko punkt wyjścia do wypraw na Ortlera, ale już od dziesięcioleci popularne miejsce wypoczynku dla miłośników gór. Latem turystów przyciągają alpejskie hale i górskie szczyty, a zimą wspaniałe stoki i skitouring.
Górskie muzeum Messnera (MMM) Ortles
Południowotyrolski ekstremalny alpinista Reinhold Messner otworzył w Sulden jedno z sześciu górskich muzeów Messnera (MMM). Nosi ono nazwę Ortles i jest w całości poświęcone tematyce lodu. W podziemnym muzeum znajduje się największa na świecie kolekcja zdjęć Ortlera oraz sprzęt do wspinaczki lodowej ostatnich dwóch wieków alpinizmu.
Zagrożenia ze strony lodowca
Górskie muzeum Messnera (MMM) wprowadza zwiedzających w tematykę lodu i lodowców – osoby wspinające się na masyw Ortler doświadczają bowiem tych sił natury na własnej skórze. Są zatem narażeni na realne niebezpieczeństwa związane z lodowcem. Do wyprawy na Ortlera nie należy podchodzić lekceważąco – jest to trudna, a w niesprzyjających warunkach nawet bardzo trudna, wysokogórska wyprawa na lodowiec. Szczególną ostrożność należy zachować również z tego powodu, że w wyniku cofania się lodowca warunki panujące na górze zmieniają się z roku na rok. Wejście na Ortlera wymaga kompletnego sprzętu do wspinaczki lodowej.
Wejście na Ortlera
Na szczyt Ortler prowadzi wiele tras, ale większość z nich ma znaczenie jedynie historyczne. Niektóre z nich nie były od pierwszego wejścia już nigdy więcej wykorzystywane. Dziś na Ortler wchodzi się głównie dwoma trasami: Normalweg i Hintergrat. Obie wyprawy są dwudniowe i rozpoczynają się w Sulden. Trasa normalna (Normalweg) prowadzi przez schronisko Payerhütte, a wejście przez Hintergrat przez schronisko Hintergrathütte. Następnego dnia ze schronisk można rozpocząć dalszą wspinaczkę na szczyt. Ponieważ każda trasa zajmuje zazwyczaj od pięciu do siedmiu godzin, alpiniści wyruszają już przed świtem. Po zdobyciu szczytu Ortler liczącego 3905 metrów wysokości można podziwiać fantastyczny widok, a następnie rozpocząć – równie niełatwe – zejście normalną trasą.
Masyw Ortler
Więcej informacji
Um den Gipfel des König Ortler mit 3905m zu besteigen, sollte man am Vortag auf der Julius-Payerhütte (3.029 m) übernachten. Nach der Übernachtung auf der Hütte gehts hoch bis zum "Wandl", welches wohl der technisch schwierigste Teil des gesamten Anstieges ist. Nun queren wir die etwas steile Traverse am oberen Ende der "Eisrinne", die inzwischen im oberen Bereich ausgeapert ist und die uns über das "Bärenloch" hinaufführt zum Tschierfegg wo das Lombardi-Biwak steht. Dieser Abschnitt ist in den letzten Jahren durch den starken Gletscherrückgang heikler geworden und man muss eine anspruchsvolle Rampe überwinden. Nach dem Tschierfegg folgt gleich ein spaltenreiches Gelände und ein ziemlich steiler Hang. Oberhalb erreichen wir das sanfte Ortlerplateau wo es dann nur mäßig ansteigend weiter bis zum Gipfel geht.
Alle Angaben zu Wanderungen sind ohne Gewähr. Wetterbedingungen sind vor Ort zu prüfen.
Die Tour nie ohne Absprache mit einem Bergführer antreten. Bei wenig Erfahrung immer in Begleitung mit einem Bergführer den Gipfel besteigen.
Einwandfreie Kletter-und Eiskletterausrüstung!
Eine anspruchsvolle Hochtour zum Gipfel des König Ortler (dem höchsten Berg Südtirols). Ein unvergessliches Erlebnis für jeden Bergsteiger.
Um zum Ausgangspunkt zu gelangen, ist der Parkplatz am Dorfanfang hinter dem Hotel Bambi am geeignetsten.
Von Spondinig über die Stilfserjochstraße SS 38 bis Gomagoi, dort links nach Sulden. Von Spondinig bis nach Sulden zum Parkplatz sind es ca. 20 km.
Wer nicht mit dem Privatauto nach Sulden fahren möchte, hat die Möglichkeit die öffentlichen Verkehrsmittel zu nutzen. Mit dem Bus der Linie 271, gelangt man in einer guten halben Stunde von Prad/Spondinig nach Sulden. Die Bushaltestelle befindet sich direkt beim Tourismusbüro Sulden am Dorfanfang.
Von der Julius-Payerhütte (die man von Sulden aus auf dem Weg Nr. 4 in ca. 3 Stunden erreicht) erfolgt der Aufstieg zum höchsten Berg Südtirols. Wir queren die Nordwestflanke der Tabarettaspitze und steigen hoch bis zum "Wandl". Nun queren wir die etwas steile Traverse am oberen Ende der "Eisrinne", die uns über das "Bärenloch" hinaufführt zum Tschierfegg. Nach dem Tschierfegg erreichen wir oberhalb das Ortlerplateau wo es weiter bis zum Gipfel geht.