Cel wycieczki
Wędrówka wokół szczytu Langkofel: efekt „wow”
Trasa Langkofelrunde w dolinie Grödnertal to jedna z najpiękniejszych tras w górach Południowego Tyrolu. Trudno nie zachwycać się takimi widokami w sercu Dolomitów.
„Przez pół życia wspinałem się, chodziłem lub czołgałem aż po krawędzie ziemi (...) Ale nigdzie indziej nie znalazłem tak imponujących skał jak w Dolomitach.” Ten cytat słynnego południowotyrolskiego alpinisty Reinholda Messnera w żywy sposób opisuje czasami niemal nierealne piękno Dolomitów, wpisanych w 2009 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W samym środku Dolomitów Grödner stoi twardy jak skała i wyniosły szczyt Langkofel, który dzieki swojej wysokości 3181 metrów jest najwyższym szczytem grupy gór o tej samej nazwie (Langkofelgruppe), a dzięki swojemu charakterystycznemu kształtowi symbolem całej doliny Grödnertal.
Langkofel, Saslonch i Sassolungo
Zależnie od tego, do której z trzech grup językowych Południowego Tyrolu należysz, ta szeroka na około kilometr góra, która rozciąga się z północnego zachodu na południowy wschód, jest różnie nazywana przez odwiedzających, zdobywców i wielbicieli. W ladyńskiej dolinie Gröden, gdzie znajdują się trzy wioski: Wolkenstein, St. Ulrich i St. Christina, nazywa się ją „Saslonch”, co oznacza „długi kamień” lub „długą skałę”. Razem z południowo-wschodnim szczytem Langkofeleck zajmuje ona około połowę powierzchni całego masywu Langkofel. Góra jest bardzo popularna wśród wspinaczy, a po raz pierwszy zdobył ją austriacki alpinista Paul Grohmann. Ten pionier Dolomitów i współzałożyciel Austriackiego Związku Alpinizmu udostępnił Langkofel w 1869 roku wraz z przewodnikiem górskim z Sextner Franzem Innerkoflerem i przewodnikiem górskim z Karyntii Peterem Salcherem. Alpinistę upamiętnia pomnik w gminie St. Ulrich, a szczyt Grohmannspitze w grupie Langkofel został w 1875 roku nazwany właśnie jego imieniem.
Dookoła góry
Szlak turystyczny dookoła Langkofel i jego sąsiada Plattkofel o wysokości 2964 metrów, również znajdującego się w grupie Langkofel, gwarantuje wyjątkowe przeżycia dla doświadczonych turystów w każdym wieku. Ważne są tutaj jednak poczucie pewności oraz dobra kondycja fizyczna. Ci, którzy spełniają te warunki, mogą bez trudu i z największą przyjemnością pokonać ten okrężny szlak. Punktem wyjścia wyprawy jest schronisko Sellajochhaus położone na wysokości 2180 metrów. Stąd ścieżka Friedricha Augusta, nazwana tak na cześć ostatniego króla Królestwa Saksonii, prowadzi niemal prosto do czynnego schroniska Plattkofelhütte. Na rozwidleniu ze szlakiem Santnerweg trasa prowadzi w górę do schroniska Ciaulongsattel, następnie dalej do czynnego również schroniska Emilio-Comici-Hütte, a potem z powrotem na przełęcz Sellajoch. Nieco bardziej wymagający wariant tego okrężnego szlaku prowadzi stojącą kolejką gondolową z przełęczy Sellajoch na przełęcz Langkofelscharte i do schroniska Toni-Demetz-Hütte, leżącego między szczytami Fünffingerspitze i Langkofel. Już kilkuminutowa przejażdżka ciekawym wyciągiem koszowym do skalistego serca masywu Langkofel otwiera przed turystą wspaniałe widoki na otaczające go góry. Trasa prowadzi około godzinę przez dość stromy wąwóz Langkofelkar, składający się ze skał i piargów, do czynnego tylko latem schroniska Langkofelhütte, a nastepnie dalej w dół do skrzyżowania ze szlakiem 526. Tutaj turysta wchodzi na szlak wysokogórski, który bez żadnych wzniesień ciągnie się wzdłuż ścian masywu Langkofel. Przez przełęcz Ciaulongsattel i schronisko Emilio-Comici-Hütte szlak prowadzi do tak zwanego „Kamiennego Miasta”, a stamtąd z powrotem na przełęcz Sellajoch. Turyści są nagradzani za swój wysiłek niezrównanym panoramicznym widokiem na masyw Sella, halę Seiser Alm i szczyt Marmolata, która uchodzi za najwyższy w Dolomitach.
Szczyt Langkofel
Więcej informacji
Der Aufstieg zur Scharte erfolgt wahlweise mit einer urigen Gondelbahn mit herrlichem Blick auf die unterliegende Steinerne Stadt.
Zu Beginn der Sommersaison können einige Abschnitte je nach Wetterlage noch schneebedeckt sein. Bitte erkundigen Sie sich vor Beginn Ihrer Wanderung nach den Bedingungen.
Alternativ: Bus oder Auto bis zur Talstation des Monte Pana Liftes und Aufstieg mit dem Lift
Monte Pana ist auch mit dem Auto (gebührenpflichtiger Parkplatz) oder zu Fuß ab St. Christina (ca. 40 Gehminuten, 200 Höhenmeter) erreichbar.
Fahrpläne unter www.valgardena.it/bus
Ausgehend vom Monte Pana erreichen Sie mit dem Sessellift Mont de Sëura die gleichnamige Alm am Fuße des Langkofels. Gesäumt von steil aufragenden Felsenwänden verläuft der Weg (Nr. 526B - 528 - 526) bis zum Sellajoch, von wo aus Sie mit einer urigen Gondelbahn die Langkofelscharte erreichen. Für Wanderer, die die Tour anspruchsvoller gestalten möchten ist der Aufstieg zur Langkofelscharte auch zu Fuß über den Weg Nr. 525 möglich (ca. 1 Stunde). Auf einem spektakulären Serpentinenweg zwischen dem Langkofel und den Fünffingerspitzen durchqueren Sie die Langkofelgruppe (Weg Nr. 525) und kehren über einen Waldweg (Nr. 526 - 526B) wieder zurück zum Ausgangspunkt der Wanderung.