Cel wycieczki
Drei Zinnen (Trzy Szczyty): symbol Dolomitów
Drei Zinnen (Trzy Szczyty) to jeden z najbardziej imponujących i znanych masywów skalnych w Dolomitach. Nie bez powodu są one od 2009 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Ich północne ściany spoglądają na Południowy Tyrol, a południowe na Belluno: Drei Zinnen (Trzy Szczyty) stanowią granicę między tymi dwoma prowincjami. Tutaj również przebiegała linia frontu między Włochami a Habsburgami podczas górskich potyczek w czasie pierwszej wojny światowej. Dziś te majestatyczne kolosy górskie stanowią centrum jednego z najpopularniejszych obszarów turystycznych Południowego Tyrolu i pod każdym względem zasługują na miano „symbolu Dolomitów”.
Wokół światowego dziedzictwa
W okolicy Trzech Szczytów znajduje się wiele szlaków turystycznych o różnym stopniu trudności. Niektóre z nich są zalecane tylko dla doświadczonych alpinistów, podczas gdy wiele innych mogą bez obaw pokonywać początkujący. Do tych ostatnich należy popularna wśród urlopowiczów letnia trasa biegnąca wokół gigantycznych obelisków górskich. Rozpoczyna się ona przy schronisku Auronzohütte, które znajduje się na wysokości 3330 metrów nad poziomem morza po południowej stronie masywu i do którego można dotrzeć płatną przełęczą. Stąd szlak prowadzi obok schroniska Lavaredohütte na leżący na wysokości 2454 metrów nad poziomem morza szczyt Paternsattel.
Alpejskazorza
Z tego wzgórza rozciąga się wspaniały widok na wzbijające się około 500 metrów pionowo w górę północne ściany Trzech Szczytów, ale także na okoliczne góry, takie jak Schwalbenkofel, Rautkofel i Paternkofel. Zapierający dech w piersiach spektakl można zobaczyć zwłaszcza tuż po wschodzie i tuż przed zachodem słońca, kiedy Dolomity Sextner, a przede wszystkim Trzy Szczyty, ujawniają całą swoją górską magię w barwnej grze kolorów natury.
Na następnym rozwidleniu szlaków można wybrać trasę do schroniska Drei-Zinnen-Hütte lub kontynuować wędrówkę okrężną: szlak prowadzi wówczas do schroniska Lange Alpe i do jeziora Lange-Alpe-See, następnie mija Westliche Zinne, a kończy przy schronisku Auronzohütte.
Raj wspinaczkowy i rodzinna idylla
Park krajobrazowy Drei Zinnen oferuje wiele możliwości zarówno dla miłośników sportów ekstremalnych, jak i dla rodzin, które lubią wędrować: doświadczeni wspinacze mogą wybrać różne trasy wspinaczkowe na Große Zinne, Westliche Zinne, a nawet na trudną Kleine Zinne. Szczególnie popularna jest trasa normalna przez północną ścianę Große Zinne. W letnie dni przy pięknej pogodzie między trzema imponującymi blokami skalnymi unoszą się ponadto paralotniarze, a zimą są one celem wielu miłośników skitouringu.
Z kolei dla rodzin z dziećmi jest w okolicy mnóstwo szlaków turystycznych. Dolomity Sextner można więc poznawać również na bezpiecznych i mniej wymagających ścieżkach. Dla dzieci, które są przyzwyczajone do wędrówek, wspomniane wcześniej obejście Trzech Szczytów również nie będzie stanowić problemu.
Drei Zinnen (Trzy Szczyty)
Więcej informacji
Die Besteigung der Großen Zinne offenbart ein Gipfelerlebnis der Superlative. Trotz ihres hohen Bekanntheitsgrades ist der Normalweg nur an wenigen Tagen des Sommers “überlaufen”. Vielleicht deshalb, weil er zwar vom Schwierigkeitsgrad her relativ einfach, dennoch aufgrund von Orientierung und Routenfindung ziemlich anspruchsvoll ist.
Die Drei Zinnen sind das Wahrzeichen des Hochpustertales: Sie gehören zu den berühmtesten Felsspitzen der Dolomiten und zu den bekanntesten Kletterzielen der Welt.
Parkplätze stehen vor Ort zur Verfügung.
Wie du Toblach erreichst: https://www.drei-zinnen.info/de/toblach/toblach/kontakt-service/anreise-mobilitaet.html
Von Toblach in Richtung Süden nach Misurina und weiter bis zur Auronzohütte unterhalb der Drei Zinnen.
Mittels öffentlicher Verkehrsmittel erreichbar. Die Fahrpläne sind auf www.sii.bz.it hinterlegt.
Ausgangspunkt: Auronzohütte (2.320 m)
Die Besteigung der Großen Zinne offenbart ein Gipfelerlebnis der Superlative. Trotz ihres hohen Bekanntheitsgrades ist der Normalweg nur an wenigen Tagen des Sommers “überlaufen”. Vielleicht deshalb, weil er zwar vom Schwierigkeitsgrad her relativ einfach, dennoch aufgrund von Orientierung und Routenfindung ziemlich anspruchsvoll ist.
Anforderungen: gute Kondition, Trittsicherheit und Schwindelfreiheit.
Topos und weitere Informationen findest du hier.
Nur begehbar wenn es die aktuelle Wetterlage zulässt. Für eventuelle Informationen wende dich bitte an ein Bergführerbüro.