Cel wycieczki
Castelfeder: grecka wyspa w Południowym Tyrolu
W biotopie Castelfeder na nizinie południowotyrolskiej nie tylko krajobraz przypomina Grecję. Możliwe, że kiedyś rządzili tu również Grecy.
Gdy w okresie romantyzmu greccy malarze podróżowali z Włoch na północ, przejeżdżali również przez Południowy Tyrol. Kiedy zobaczyli wzgórze Castelfeder położone między Neumarkt, Auer i Montan, tak bardzo przypominało im ono ich ojczyznę, że nazwali je „Arkadią Tyrolu”. Rzeczywiście, kopuły porfirowe zeszlifowane przez lodowce i stepowa roślinność biotopu z suchymi krzewami bardzo przypominają grecki krajobraz. Przyczyniają się do tego również ruiny w najwyższym punkcie Castelfeder, które mogą poszczycić się długą historią.
Skała wśród burzy dziejów
Pierwsze ślady osadnictwa w Castelfeder sięgają już drugiego tysiąclecia przed naszą erą. Na wczesne osadnictwo wskazują groby urnowe z przedmiotami umieszczonymi przy zmarłych z tego okresu. Około 2500 lat później, po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego w V wieku naszej ery, obszar ten stał się częścią Cesarstwa Bizantyjskiego o wpływach greckich. Aby powstrzymać nacierające plemiona germańskie, Bizantyjczycy zbudowali na wzgórzu Castelfeder fortecę, ale w VII wieku porzucili ją po dwóch pożarach. Dopiero we wczesnym średniowieczu fortyfikacje zostały odnowione i uzupełnione, a wzgórze ponownie zaczęło pełnić funkcję obronną. Dziś zachowane ruiny nadal świadczą o burzliwej historii Castelfeder.
Dzień w ruinach
Na szczycie wzgórza wyróżniają się przede wszystkim dwie kamienne struktury. Po stronie wschodniej znajdują się pozostałości kaplicy św. Barbary, która została zbudowana prawdopodobnie już w VI wieku i popadła w ruinę dopiero w 1750 roku, kiedy przestano z niej korzystać.
Z kolei stronę zachodnią wzgórza zdobią okrągłe łuki, które pozostały z oryginalnego 500-metrowego bizantyjskiego muru zbudowanego w kształcie pierścienia. Idąc nieco dalej w dół wzgórza odkrywa się kolejne odcinki tego muru, którego konstrukcja przypomina mury twierdzy w Konstantynopolu. To wyraźny znak, że pracowali tutaj Grecy. Natomiast ruiny wieży Langobardów, której fundamenty do dzisiejszego dnia sprawiają wrażenie fortyfikacji, zawdzięczamy pracom budowlanym w późniejszych czasach.
Z kolei tak zwana „zjeżdżalnia płodności” znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie okrągłych łuków muru wydaje się być w mniejszym stopniu dziełem człowieka, a raczej skutkiem działania lodowców. Powiada się, że ta gładko wypolerowana kamienna rampa ma działanie „płodne”. Kto nie planuje jeszcze potomstwa, powinien zatem powstrzymać się od korzystania z tej zjeżdżalni.
Place zabaw
Wspinaczka na wzgórze Castelfeder jest godna polecenia nie tylko dla miłośników historii. Bizantyjczycy wiedzieli, dlaczego właśnie tutaj powinni zbudować swoją fortecę. Z najwyższego punktu Castelfeder rozciąga się niczym niezakłócony widok na południową część Południowego Tyrolu, więc można rzeczywiście poczuć się trochę jak strażnik doliny Etschtal. Oprócz ścieżki na szczyt, wzgórze Castelfeder przecinają jeszcze inne szlaki turystyczne. Na przykład przy drodze między Auer i Montan rozpoczyna się naturalna ścieżka edukacyjna Biotop Castelfeder, która dzięki tablicom informacyjnym umieszczonym wzdłuż drogi zapoznaje odwiedzających z florą i fauną biotopu. Również Ci, którzy nie potrafią jeszcze czytać, dobrze się w tym miejscu odnajdą. Łąki Castelfeder to idealny plac zabaw dla dzieci. Co więcej, ludzie nie są jedynymi mieszkańcami wzgórza. Pasą się tutaj kozy, a czasami nawet osły, dbając o urozmaicenie wędrówki. I wreszcie, co nie mniej ważne, wzgórze jest także idealnym miejscem na piknik w cieniu starych drzew.
Wzgórze Castelfeder
Więcej informacji
Die fruchtbare Terrasse zwischen Auer, Neumarkt und Montan ist eine uralte Kulturlandschaft. Castelfeder war über Jahrtausende Mittelpunkt menschlichen Daseins im Unterland. Hier befinden sich Siedlungsspuren aus der Stein- und Bronzezeit. Die Reste einer Burganlage, die sagenumwobene Fruchtbarkeitsrutsche und die Mauern der Barbarakapelle zeugen von mystischer Vergangenheit. Auch Räter, Römer und andere Völker, die sich im Unterland niedergelassen hatten, zogen sich in unruhigen Zeiten auf den 400 Meter hohen Hügel zurück und hinterließen ihre Spuren. Nach dem Fall des Weströmischen Reiches ließ das byzantinische Kaiserreich kurz nach dem Jahr 500 Castelfeder als Bastion gegen die Germanen neu befestigen. Auf dieser „Akropolis“ konnten hunderte Menschen samt Vieh und Vorräten Zuflucht finden. Letzter Rest der 500 m langen Ringmauer dieser größten Festung des Etschtals sind die „Kuchelen“, deren Bauweise der Stadtmauer Konstantinopels ähnelt. Wegen der mediterranen Vegetation wurde das Gebiet von romantischen Dichtern „Arkadien Tirols“ genannt. Der Hügel Castelfeder ist nicht nur aus archäologischer und historischer sondern auch aus ökologischer Sicht von Bedeutung. So wurde das Gebiet mit rund hundert Hektar Fläche bereits vor Jahren als Biotop unter Landschaftsschutz gestellt. Aufgrund des mediterranen Klimas ist es auf dem Hügel schon im März besonders mild. Castelfeder beherbergt heute einige in Europa selten gewordene Tiere. Auf dem Naturerlebniswanderweg kann die Pflanzen- und Tierwelt des Biotops erkundet werden.
Autobahn A22, Ausfahrt Auer/Neumarkt, Richtung Auer, Fleimstalstraße